Ik ben weer naar mijn oude puntje gegaan,

daar kan ik een paswoord opzetten.

 

Zo heb ik toch het gevoel dat ik beter kan neer schrijven hoe ik mij voel.

 

Wie mee wil blijven volgen kan een mailtje sturen naar

voor de gegevens.

 

Ik heb hier ook al reacties gekregen van mensen met een blog met paswoord op.

Jammer genoeg staat er geen emailadres bij zodat ik via mail kan reageren.

 

Aan diegene dat niet mee verhuizen,

bedankt voor jullie duimen.

 

Groetjes

Carmen

 

 

Een lege titel want ik weet toch niet wat ik zou moeten invullen.

Vanmiddag had ik weer een eerste fm

en gelukkig was de moed waarover ik sprak in het vorig logje nog niet terug.

Zonder moed ging ik binnen en zonder moed kwam ik weer buiten.

Er is een eitje, aan de'slechte' kant, veel te klein.

Of ik heb opeens geen eisprong. Of opeens een vele langere cyclus.

 

Volgens de arts kan het doodnormaal zijn dat je gewoon een cyclus overslaagd.

Maandag moet ik om een bloedafname. Vriendlief ook, dat zijn de nieuwe regels.

 

Ik denk dat hij mijn moedgehalte zag want hij zei zelf dat de fertilliteitswereld niet gemakkelijk is.

Het enige wat ik kon zeggen was, ja dat is waar.

 

 

De laatste tijd bloed ik ook als we 'de liefde hebben bedreven'.

Eerst dacht ik dat dat gewoon een gesprongen adertje was.

Dus eerst een beetje maar de laatste tijd elke keer en vanmorgend was het een miniplasje bloed.

Ik heb dat dan gezegd na de echo en volgende keer moet ik dat ervoor zeggen en dan gaat hij mijn baarmoederwand nakijken.

Wat gaat dit weer zijn ...

 

 

Vanavond kreeg ik de bloedresultaten.

 

Negatief.

 

Was te verwachten, vanmorgend zelf al negatief getest.

6 mei eerste fm.

 

Binnen 2 maanden gaan we ons derde jaar in.

Deze maand had ik kunnen bevallen zijn als de eerste keer niet mis gelopen was.

 

 

 

 

 

 

Ach ja, binnen een paar dagen zal de moed er wel weer zijn zeker.

En we zijn weer vertrokken ...

 

Vorige week een echo en daaruit bleek dat ik deze keer EINDELIJK een ei aan de goede kant heb zitten.

Het was nog klein, 9mm.

Zondagmorgend een bloedafname.

Maandagmorgend een bloedafname en maandagavond weer een echo.

Eitje was supergoed gegroeid. 19-20 mm.

Pregnyl was al niet meer nodig want mijn waardes waren meer dan goed.

Vanmorgend was de inseminatie al.

Een super eitje en een superstaaltje ....

Hopelijk ook met een superresultaat!

 

Nu weer die twee toffe wachtweken ... zucht!

 

xxx

Hier dus slecht nieuws, ben ook ongesteld geworden vandaag. Gelukkig stond mijn hoop niet op deze maand. Niet fijn natuurlijk .... maar hopelijk volgende maand met meer succes.
Ik was wel effe geschokt, ik belde vanavond naar de prof en ik kreeg het bericht dat hij afwezig was tot 15 september !!!!
Ik belde dan naar de opgegeven nummer en die zei dat het een fout was van het antwoordaparaat.
Morgen moet ik een nieuwe afspraak maken voor een nieuwe echo in een nieuwe ronde.

Na twee maanden een eitje aan de slechte kant hoop ik nu op een goede maand!

Zou het ????

 

Overal op internet staat dat pregnyl een dag of tien in je lichaam zit.

Van de dokter mocht vandaag (dag 8 na de laatste pegnylspuit) testen.

 

Nu vroeg ik mij dus al een hele week af of ik dus niet vals positief zou testen.

Ik ben dus zaterdag al beginnen testen.

Die ging dus sowiso positief zijn.

Maar als ik elke dag teste dan zou ik het streepje lichter zien worden

doordat de pregnyl er (bijna) uit zou zijn.

 

Zo gezegd zo gedaan ...

 

 

 

 

Vandaag is het donkerder!!!!

Dus dan zou mijn lichaam zelf hcg moeten aanmaken????

 

Morgen mag ik een bloedtest doen.

 

Ik kan jullie duime dus gebruiken!

 

Mijn lijf laat ook wel merken dat er 'iets' is.

Eerst dacht ik dat dat door de pregnyl kwam

maar dan zou dat ook moeten verminderen en dat is niet zo, tegendeel zelfs!

Mijn borsten lijken een maat groter en mijn tepels doen echt pijn.

Ik heb korte felle scherpe steekjes in de onderbuik ....

Vlagen van misselijkheid.

Verlies van doorzichtig slijm...

 

Moest het niet raak zijn, het zou allemaal bizar zijn!

 

Maar we wachten af tot morgen ...

 

----------------------------------------------------

 

Wat wel o zo leuk zou zijn ...

Er is iemand waar ik een ongelooflijke band mee heb.

Wij hebben niet veel nodig om elkaar te begrijpen enzo,

soms lijkt het wel telepathie.

 

En zij ... heeft vandaag positief getest!

 

Meid ... van harte gefeliciteerd!!! Ik ben echt enorm blij voor jullie!

Gewoon ... WAUW !!!

Ondertussen alweer thuis ...

We hebben ook gevraagd hoe nu juist de werking gaat met 1 eileider.

Hij heeft het zo uitgelegd:
De baarmoeder is het kasteel, en rond het kasteel lopen grachten (de eileiders) en de bron (de eierstokken). De zaadjes zwemmen in de baarmoeder naar een eileider. Als ze in de eileider zitten zwemmen ze naar de bron, de eierstok met het eitje. Komen de zaadjes aan aan een lege bron (dus de kant die die maand geen eisprong doet) stuurt het lichaam ze de andere kant op (dat bedoelen ze dus met de taak overnemen dus eigenlijk gewoon de weg wijzen). Daar zit bij mij dus geen eileider dus de zaadjes moeten inplaats van naar de andere leider doorheen de baarmoeder zwemmen ineens naar de bron.

Ik vroeg aan hem hoe de kansen lagen en hij zei dat ze toch wel reeel zijn.

Hij gaf een voorbeeld.
Als je ga vissen in een vijver heb je meer kans op een vangst als de vis in de buurt zwemt.
Maar er is ook kans dat wanneer de vis aan de andere kant zit dat hij wel naar je toe komt gezwommen en dat je dan alsnog beet hebt.

En dan wetende dat iedereen Dr segal een man van weinig woorden enzo vind. Ik klaag niet zene!
Ik ben nog nooit zo op de hoogte van de dingen geweest als nu!

Zaterdag moest ik een bloedafname laten doen.

Daaruit bleek nog niet zo heel veel aan de gang te zijn.

Gisteren moest ik toch gaan voor een echo.

Prachtig hoe ze papa er nu bij betrekken. De arts zei uitzichzelf, meneer komt u maar mee kijken enzo.

Dan was het de bange moment, heb ik een eitje aan de goede kant?

 

Ik heb een eitje langst rechts van 18,5 mm en bms 6,2.
Het zit dus langst de 'slechte' kant.
MAAR omdat heel soms de andere kant het overneemt gaat de iui dus door. Hij wil elke ook al is het een kleine kans benuttigen.

Hij zei dat het jammer zou zijn dat alle kinderen die op die manier verwekt zouden zijn niet mee zouden tellen want het gebeurd blijkbaar toch regelmatig dat het slaagd!
En moest het niet de moeite zijn dan zou hij niet insemineren veronderstel ik?

Ik heb nu bloed moeten laten nemen en vanavond heb ik de uitslag.
Hoogstwaarschijnlijk vanavond pregnyl en morgen of overmorgen inseminatie.

Dus vanaf nu GEEN helemaal verloren maanden meer

 

Ik mag bellen voor de bloeduitslag.

Mijn eisprong is op gang en ik moet pregnyl spuiten.

Normaal heb ik geen schrik van spuiten maar nu zo zonder dokter ...

Papa heeft het maar gedaan, ik had het lef niet om het bij mezelf te doen.

En aangenaam vond ik het toch niet!

 

Ik ben zo misselijk als wat ...

Zou het van de pregnyl zijn?

 

Vandaag inseminatie.

Ik vind het zooooo spannend!

Ik heb geen oog toe gedaan vanacht, het geraakte maar niet stil in mijn hoofd.

Binnen een goed uurtje en half moeten we papa zijn staaltje binnendoen en om 07.30 moeten we ons beiden aanmelden. Ja niet alleen ik, maar ook papa. We doet dit echt samen! Het voel toch meer 'samen' aan dan de pogingen bij de gyn.

 

Ik weet dat ik realistisch moet blijven en dat ik deze keer weinig kans heb doordat mijn eitje aan de 'verkeerde' kant zit... maar zoals ik al eerder schreef, moest het een hopeloze kans zijn dan zou de prof toch geen tijd in mij steken en niet insemineren?

Dus ik heb toch wel een beetje hoop.

En ook al maar een beetje hoop en misschien een negatieve test binnekort,

het is geen hopeloze verloren maand meer.

Er komt geen hopeloze verloren maand meer en dat op zich voelt al zoooo goed!

Het was een hele aangename man.
Hij gaf ons gelukkig niet het gevoel dat we daar onnodig zaten (had al gehoord van anderen dat hij dan nog al cru kon zijn als hij het zelf onnodig vind van geholpen te worden). We hebben er eigenlijk niet zo heel lang gezeten, maar we hebben zoveel info gekregen op die korte tijd dat het een beetje overweldigend was. Ik heb al een kaft om alle papieren en info in te steken, tis echt een papierwinkel.
We gaan dus gewoon door met IUI. Maar het is toch wel anders dan bij de gyn.
We gaan ook door zonder hormonen voor extra eitjes. Dan is er superveel kans op een meerling.
Moest er 1 bevruchte cel delen of ik zou uitzonderlijk uit mezelf 2 eitjes aanmaken dan zou het een natuurlijke meerling zijn maar zo ... zie ik (wij) dat niet echt zitten.
Pregnyl word er sowiso gebruikt, om een eisprong in gang te zetten zodat ze de inseminatie precies kunnen doen wanneer het moet.
Zaterdag moet ik al een 1e keer bloed laten nemen.
Hij begint graag op tijd zodat we zeker de eisprong niet missen (moest het dan ook aan de juiste kant zijn). Zaterdagavond moet ik dan bellen voor de uitslag en dan hoor ik wat er dan gebeuren gaat. Ofwel na enkele dagen nog eens bloed (heb al een heleboel aanvragen in mijn kaft steken) ofwel een echo om het eitje te meten en te kijken aan welke kant het zit. Hij heeft elke dag een beluurtje. Dus een uur waar je hem elke dag, ook in het weekend, kan opbellen met vragen enzo. Danny heeft vandaag al bloed moeten laten nemen voor standaard onderzoeken (aids en andere geslachtsziekten).
Zijn staaltje moet volgens de wet (anders komt de ziekekas er niet tussen) in het potje in een servet gewikkeld worden en dan in het plastieken zakje afgeleverd worden om 7u smorgends in het ziekenhuis. Vanaf 7u30 kunnen we ons dan beiden aanmelden en inschrijven en dan kunnen we wachten tot zijn staaltje klaar is om geinsemineerd te worden.

Dus het is sowiso nog elke maand afwachten of er een eitje aan de juiste kant zit maar we hebben wel moed om er aan te beginnen!

Vandaag moest ik weer voor een bloedafname naar de gyn.

Deze keer bij zijn thuisconsultatie dus ik wist al dat hij nu meer tijd had dan in het ziekenhuis.

 

Om te beginnen nam hij een echo.

Vorige keer vond hij mijn rechtereileider niet, nu dus gelukkig wel.

Er was een soort vlek te zien waaruit hij concludeerde dat dit weekend waarschijnlijk daar een eispring gebeurd is. Nu ben ik niets met een eisprong rechts maar het wilt toch zeggen dat ik een eisprong heb gehad. Dat is beter dan geen eisprong, dan werkt toch alles 'normaal' in de mate van het mogelijke.

 

Op een gegeven moment zei hij dat hij het langs een kant absurd vind om met ivf te beginnen.

Omdat ik op een half jaar tijd 2x zwanger ben geworden is er met mij op zich niks mis.

Hij zei: "Wat denk jij?".

Ik zei: "Ik wil alles doen wat resultaat boekt!"

Ondertussen was hij de bloedafname aan het doen en mocht ik mij weer gaan aankleden.

Ondertussen zei hij dat hij mij pilletjes kan geven om eitjes te 'kweken' maar dan kan ik ook nog steeds de pech hebben dat de eitjes rechts groeien.

Hij kan mij laten spuiten wat hetzelfde resultaat geeft als de pilletjes alleen zijn deze zwaarder met de nodige bijwerkingen.

 

Aangekleed zat ik terug achter zijn bureau.

Hij nam mijn dossier en begon het diepgaand te bestuderen.

Weer zei hij dat ik op zich wel zwanger geraak.

Ik zeg ja ... maar ondertussen zijn we wel weer bijna twee jaar bezig zonder een eindresultaat.

Ja zegt hij, jullie hebben echt wel pech en ik begrijp de frustraties! Weet je wat we gaan doen? Ik stuur jullie door naar dr Segal, een fertilliteitarts die niets anders doet dan vrouwen zwanger maken. Ik schrijf een verwijsbrief en dan kunnen jullie met hem beslissen of het nog steeds bij IUI blijft of dat het IVF word. Ik denk dat het nog bij IUI gaat blijven maar ze zijn daar zo goed dat ze het exacte moment van de eisprong bepalen en dus op het perfecte uur kunnen insemineren. Er word dan ook gekeken of ik pilletjes moet nemen enzo (voor de eicelstimulatie).

Hij zei: Ik heb je ook eenmaal (geslaagd) geinsemineerd maar daar zijn ze toch nog beter en gespecialiseerder.

Moet ik een afspraak voor je maken? Als ik bel zijn de wachttijden minder lang.

Zo gezegd en zo gedaan, en op 9 maart mag ik al gaan!

 

Ik ben zo blij met mijn gyn! Nooit, maar ook nooit laat die mij (ons) vertrekken met een slecht gevoel.

Diene mens krijgt alvast een fles champagne (als het zo ver is).

 

Nog nooit heb ik een andere cyclus gehad...

 

Zaterdag dus naar de gyn geweest. Rechts vond hij mijn eierstok niet (had niet veel tijd) en links was eentje te zien van 9mm.
Veeeeeeel te klein dus.

Bloed laten nemen en nu blijkt dat ik volgens de waardes nog maar helemaal in het begin van de cyclus zit??

 

Nu moet ik een week wachten en weer bloed laten nemen.

 

Zou de narcose van vorige maand invloed kunnen hebben op deze cyclus?

 

Waarom kan het nu niet 1 x eens 'gemakkelijk' gaan?

 

Waarom zou ik misschien opeens geen eisprong meer hebben?

 

Waarom ... waarom ... waarom ...

 

Nu weet ik het dus nog niet.
Gyn is wggeroepen en stond uren achter.
Morgen om 11.15u mag ik terug!

 

Dus nog effe blijven duimen :)

Aftellen naar vrijdag ....

 

Dan heb ik een echo om te kijken of er een eitje klaarzit aan de linker of rechterkant.
Rechts = wachten en volgende cyclus afwachten

Links = IUI !!!!

In februari vliegen we er weer in met IUI.

Weer iets om naar af te tellen dus.

 

Eind januari moet ik eerst nog effe onder volledige narcose dus eerst zien dat dat achter de rug is.

 

En dan hoop ik dat 2010 ONS jaar mag worden!

 

Verder hoop ik dat jullie fijne kerstdagen gehad hebben

en wens ik jullie alles toe wat jullie wensen in 2010!

Nog eens een teken van leven...

Hebben we de moed opgegeven ??

ZEKER NIET.

 

Maar we nemen effe een pauze.

(niet te lang)

Uiteindelijk op een paar maanden 2 x zwanger geweest ...

Het vraagt toch wat van je.

Mentaal en toch ook fysiek.

 

Ik moet eigenlijk zeggen dat ik nog stees meer met die bbz inzit dan die miskraam.

Met een miskraam is het de gang van de natuur, misschien een ongezond vruchtje ofzo.

Met die bbz had ik misschien een perfect gezond groeiend ...

 

Dat is ook de uitleg van de gyn.

 

En dat ik gewoon pech heb.

Maarjah, zo ver was ik zelf ook al.

 

Twee kindjes met een klein leeftijdsverschil is ondertussen al onmogenlijk.

Daar heb ik mij bij neergelegd en probeer de positieve dingen er in te zien.

 

Met een pauze bedoel ik dat we effe stoppen met de IUI.

Maar de natuur laten we gewoon zijn gang gaan.

Al weet ik dat ik daar niet 100% op moet rekenen.

Maar een waterkansje is er ook eentje!

Het was weer te mooi om waar te zijn.

Het is ons niet gegund.

 

Ben deze namiddag hard beginnen bloeden.

 

Lang leve dafalgan (voor de hoofdpijn)

Hier zit er mss een miskraam aan te komen. Ik heb bloedverlies en het lijkt mij te veel voor innesteling te zijn. Volgens de gyn heb ik 50% voor beide gevallen.

 

Ik moet straks bij de huisarts zijn dus ik laat sowiso nog eens bloed nemen.

 

Ik begin er in te geloven !!!

Vrijdag getest met een test die je mag doen 6 dagen voor NOD.

Vanmorgend getest met een test voor 2 dagen voor NOD.

Een minder gevoelige test geeft tpch al een dudelijker streepje.

En ik zit tenslotte nog maar op dag 25 van men cyclus.

 

 

Ik denk dat ik me echt wel zwanger mag noemen.

Ik voel ook nu al zelfs meer dan toen in juli.

Dus misschien is dat een teken dat het nu wel goed zit?

Ik heb steekjes in de lies en terhoogte van het schaambeen, mijn borsten zijn gevoelig

en de puisten komen er ook aan...

Ook steekjes in men onderrug zijn aanwezig.

 

Wat nu wel erg bizar is...

Of wel héééééél toevallig ...

Ik ben uitgerekend op 20 juli 2010,

precies een jaar na dat men vruchtje is verwijderd.

 

---------------------------------------------------------------------------

 

De bevruchting heeft plaatsgevonden. De eicel en de zaadcel zijn samengesmolten en wordt vanaf nu 'zygote' genoemd, een ander woord voor bevruchte eicel. Deze zygote bevat de erfelijke kenmerken van beide ouders. Na de bevruchting gebeurt er 24 uur even niets, maar daarna begint de bevruchte eicel zich te delen.Na vier dagen zijn dit er meer dan honderd. Het eitje wordt na al die delingen 'blastocyst' genoemd en lijkt op een klein besje. Dit trosje wordt door de 'haartjes' in de eileider naar de baarmoeder geduwd. Hoewel het slechts om enkele centimeters gaat, doet de bevruchte eicel zo'n vijf tot zeven dagen over de reis. Het klompje cellen is zo'n 0,1 - 0,2 mm groot wanneer het zich in de baarmoederwand vasthecht. Aan de buitenkant van de eicel zitten hechtvlokken, die later zullen uitgroeien tot de placenta. Het vruchtje verdwijnt helemaal in de baarmoederwand, die nu dik en goed doorbloed is door het progesteron. De celdeling blijft ondertussen doorgaan tot de baby uiteindelijk uit miljarden cellen zal bestaan. Vanaf de innesteling wordt het vruchtje een embryo genoemd.

In deze week gaat je lichaam aan de slag om diverse hormonen aan te maken. Deze hormonen en eiwitten zorgen ervoor dat je lichaam het embryo niet als een indringer ziet, maar het juist beschermt. Het progesteron zorgt ervoor dat je baarmoedermond niet meer doordringbaar is. De samenstelling van de slijmprop in je baarmoeder verandert weer. De poort gaat weer dicht gaat en het vruchtje wordt goed beschermd. Omdat de baarmoeder nu zo goed doorbloed is, kan er tijdens de innesteling een klein bloedvaatje scheuren, waardoor je wat bloedverlies kunt hebben.

Dit noemen we de innestelingsbloeding. Het is niet ernstig en het komt bij 1 op de 3 vrouwen voor. Als de bloeding niet gepaard gaat met zware kramp, en het bloeden niet te hevig is, hoef je je er geen zorgen over te maken.

Het is nog niet mogelijk om een gewone zwangerschapstest te doen. Je lichaam moet eerst voldoende van het hCG hormoon aanmaken, dat zo rond de 4e week pas waarneembaar zal zijn. Er zijn echter wel gevoelige testen op de markt, waarmee je 4 dagen, of zelfs 6 dagen voor je NOD (de dag dat je normaal gesproken je volgende menstruatie zou moeten krijgen) een positieve test in handen kan krijgen

Lengte van je baby: 0,1 millimeter
Gewicht van je baby: 0 gram

 

 

 

Op dag 23 van mijn cyclus, dagen voor mijn NOD

test ik licht positief!!!!!!

 

 

En een bloedtest heeft het bevestigd!

Ik wou niet het hele weekend twijfelen of het nu wel degelijk positief is of niet.

Een indroogstreepje of een echt lijntje.

hcg = 13.

Het echte prille begin !!!

 

Bedankt voor jullie duimen, nogmaals!

 

Nu hoop ik dat het allemaal eens mag gaan gebeuren!

Het is gebeurd ....

 

Deze voormiddag moesten we een staaltje maken van manlief zen zwemmertjes.

Om 12u moest ik dat naar het labo brengen.

Komt er zo een hele rare man/dokter naar mij.

Hij neemt het staaltje, laat mij een vragenlijst invullen en verdwijnd weer.

Ik moest ook nog een bloeafname laten doen.

Volgens de verpleegster waren de zaadjes in goede handen.

De rare man/dokter noemt Mark.

Hij is groot lang en smal en is zo kaal als een knikker op enkele haarsprietjes na.

Hij draagt zo een klein brilletje met ronde glazen.

Hij is geobsedeerd door zaadcellen.

Zaadcellen zijn zijn leven ...

 

 

Om 12.30u was ik weer buiten.

Even overhuis om te eten en stickertjes van de ziekenkas te nemen.

Om 13.45u was ik weer in het labo.

De rare man kwam na 10 minuutjes naar mij.

Zo zegt hij, dit is voor je gyn.

En dit is het staaltje, moet je heel voorzichtig mee zijn!

Je moet het rechthouden en op letten dat er buiten geen koude wind aan komt!

Steek het maar in je handtas maar zeker zien dat het niet omver valt!!

(Ik was er voor 100% zeker van dat men ventje zen zwemmertjes in goede handen waren)

 

Rond 14u10 was ik bij de gyn.

De wachtzaal zat al goed vol.

Om 14.30u kwam de gyn aan en ik mocht meteen meekomen als eerste.

 

Ik moest gaan liggen en dan werd een spiegeltje ingebracht.

Daarna het darmpje en dan voele ik 1 sec het een beetje branden.

Dat was de moment dat hij het darmpje in de baarmoeder stak.

 

Al snel was de klus geklaard.

Ik moest nog even blijven liggen.

 

En nu hopen en nog steeds duimen !!

9 nov mag ik testen...

 

 

Ik moet geen pregnyl spuiten om alles in gang te zetten om dat het ondertussen al begonnen is.

(eisprong - volgens bloeduitslag)

Ik word dan ook al morgen geinsemineerd.

Erg spannend dus!

 

Om 12u moet ik de papa zijn staaltje in het labo gaan binnendoen en rond 14u verwacht de gyn mij dan.

 

Dus DUIMEN!!!

 

(Al klopt mijn banner (zie hierboven) dan toch wel helemaal niet! De groene dagen zouden zelfs nog moeten beginnen)

Dus dan komt de NOD ook dichterbij :)!

 

-------------------------------------------------------------

De pregnyl had ik zelf niet moeten zetten.

De gyn zei als de pregneyl in de buik gezet word

dat je dat dan zelf kan doen maar hij heeft liever dat dat in de bil gebeurd.

Waarom weet ik niet.

Normaal gezien kwam een thuisverpleegster dat doen.

Maar voorlopig en hopelijk blijft die in de koelkast liggen!

Ik had vandaag een folikel van 19mm.

Er is een bloedafname gebeurd waar ik straks om 15u mag voor bellen voor de resultaten.

. Dan weet ik wanneer ik de pregnyl moet krijgen (wss vanavond) en dan waarschijnlijk woensdag inemineren.

Kvind het reuzespannend!!!!!

 

Dus straks nog effe een update !

Opgelucht ....

We hebben een kansje deze maand !!!

Ik heb links een eitje zitten van 13,7 mm en rechts een minike maar dat doet niet mee.

 

Maandag om 9u (mag als eerste) moet ik .terug.

Dan gaat hij de datum vastleggen van men eisprong desnoods door een bloedafname en

dan word de datum van inseminatie vastgelegd.

 

Ik bedank jullie al voor het duimen, jullie mogen zo verder blijven doen .

En dan bedank ik sommigen onder jullie ook nog voor het extra kaarsje vandaag!

 

Ook al zou het niet raak zijn ...

Het is algeen 'hopeloos verloren' maand!

Volgende FM (folikelmeting = echo)

23 oktober!

Volgende week vrijdag dus al.

Het gaat nog iets te vroeg zijn denkik maar dan weet ik tenminste al

of we deze keer 'in the game' zijn of niet.

 

Ik kan jullie duimen gebruiken!

Gisteren moest ik dus gaan voor een echo.

Ik heb deze maand een eisprong aan de verkeerde kant

dus het is sowiso een verloren maand.

 

Hopelijk volgend maand een eisprong aan men gode kant

zodat de eerste IUI kan gedaan worden.

 

*zucht*

Hier zijn we nog een keertje.

 

Onze 1e ronde IUI is begonnen.

En we beginnen met volle moed !!

 

29 september moet ik de eerste keer gaan.

Wat er dan al allemaal gebeurd weet ik niet goed.

Weet alleen dat er dan een echo is.

 

Het verslag volgt nog ...

Even een update...

 

Vorige donderdag (27 aug) moest ik gaan voor een hysterosalpingografie .

Zoals tegenwoordig alles verkeerd loopt ging ook dit niet 'normaal'.

Na het onderzoek ben ik  abnormaal beginnen bloeden en bleek dat ze een ader geraak hadden.

Ze hebben mij dan inwendig gedept met watten en het wondje toegenepen.

Het onderzoek vond ik heel erg vervelend.

Gelukkig heb ik achteraf geen pijn meer gehad.

 

Vrijdag (04 sept) mocht ik dan voor de resultaten gaan.

Mijn gevoel werd dan enkel bevestigd.

 

We moeten starten met kunstmatige inseminatie.

 

Ik had een nieuwe job gevonden waar ik nu woensdag zou mogn beginnen.

Dit ga ik nu weigeren want ik wil er zo voor gaan!!!

Ik kan niet meteen vrij vragen he!

Volgende cyclus beginnen we eraan!

Gek word ik ervan!

 

Ik ben dan toch niet zwanger.

Ik deed vanochtend een andere test en die was negatief. Nu zie ik in pak van mijn eerste testen en hebben ze ovulatietesten geleverd inplaats van zwangerschapstesten!

Zou het waar mogen zijn ....

 

 

Als ik uitga van een normale cyclus zou ik vandaag 1 dag overtijd zijn.

Ik heb meteen de gyn gebeld.

Morgen krijg ik een bloedtest en 4 september zouden we dan een eerste echo krijgen.

Vanmorgend had ik een afspraak met men eigen gyn.

Om 9.30u moesten we er zijn en een uurtje later was hij er.

Hij had een spoedkeizersnede.

 

Hij begon zelf al:

Jij hebt het een en ander meegemaakt terwijl ik in vakantie was!"

Dus ik was al bij dak ik zelf het hele verhaal niet moest doen.

 

Hij maakte nogmaals duidelijk dat ik heel veel geluk heb gehad.

 

Vanbinnen zag er alles goed uit.

Geen bloed of etter.

 

Volgende maand moet ik het eileideronderzoek laten doen

dat ik voor de bbz zou laten doen hebben.

 

Wat er nu verder gaat gebeuren hangt allemaal van dat onderzoek af.

 

Heel veel kans dat ik nog vergroeiingen heb.

Dan komt er mss sprake van ivf.

 

Anders waarschijnlijk nog 6 maanden gewoon proberen

en dan clomid/ivf/...

 

Wat er ook gaat gebeuren maakt mij nu echt niet uit.

Ik wil gewoon weer een beebje in mij hebben groeien.

 

 

Woensdag heb ik besloten dat ik niet ter plaatse wil blijven trappelen ...

 

Mijn eigen gyn is met vakantie maar hij deeld zijn praktijk met zijn vader, ook een gyn.

Ik wou weten waaraan ik toe was.

Woensdag gebeld, vandaag mocht ik al komen.

Ik wou gewoon maar een gesprek,

en dat heeft mij meer dan deugd gedaan.

 

Vanwaar de bbz voorkomt kan niemand weten.

 

Hoogstwaarschijnlijk is het door de vergroeiingen die ik heb/had.

 

Normaal gezien is de kans 1/200 om een bbz te krijgen.

Bij mij is het ondertussen 1/20.

En dat is dan 1/20 als alle andere factoren perfect in orde zijn.

Goede soldaatjes, geen vergroeiingen, optimaal slijmvlies ...

 

Ik kan ook starten met IVF.

 

Willen we de kans nog wagen om op een gewone manier zwanger te worden ...

Toch effe iets om over na te denken.

 

Ik moet nu sowiso bij de zoon een afspraak maken.

Door die zijn vakantie zal dat niet meteen zijn dus bedenktijd hebben we nog wel.

 

Onderzoeken zullen er nu sowiso wel komen, wat we ook beslissen te doen.

 

Uiteindelijk zouden we er nu weer gewoon mogen invliegen.

De gyn zei dat een bbz vooral een mentale schok was en minder lichamelijk.

Als mijn wondjes genezen zijn kan het in princiepe geen kwaad.

 

De draadjes zijn er trouwens ook uit gedaan,

dus maandag moet ik daar al niet meer voor naar het ziekenhuis gaan.

 

Eind volgende week mag ik naar de gyn bellen

voor de uitslag van het labo (van de operatie).

 

En eind volgende week moet ik ook weer gaan voor bloed te laten nemen.

Dit moet gebeuren zolang er hcg in zit.

 

Wanneer ik nu weer zwanger word, op welke manier dan ook,

krijg ik na 1 week over tijd te zijn al meteen een echo.

 

Ik voel mij echt geholpen!

En hoe erg het ook allemaal is, ik blijf er de moed in houden!

 

Maandag moet ik voor de draadjes en de resultaten van het labo.

Zondagavond kreeg ik inmense pijn, volgens ziekenhuis aan de telefoon zou het een zware innesteling zijn en moest ik rustig blijven en dafalgan nemen.
Rond 23u wist ik met mezelf geen blijf meer van de pijn. Ik werd letterlijk zot. Ik heb dan gezegd tegen men vriend dat hij met mij naar spoed moest en daar ben ik dan ook meteen geholpen. Na een halfuur lag ik al in OK. Ze hebben het vruchtje en men eileider en verschillende vergroeiingen weggenomen.
Bleek dat ik ondertussen ook al 800 cl bloed in men buikholte had zitten.

Ben er echt niet goed van!

Ik had men eigen gyn niet, die is met verlof.
Ik ga daar wel zo snel mogenlijk een afspraak met maken.

Deze gyn zei me als ik alle risico's wil vermijden dat ze dan een bevrucht eitje moeten terugplaatsen in mijn baarmoeder.
Maar meer uitleg wou ze niet geven, eerst moet ik nu genezen en verwerken en dan met men eigen gyn bespreken.

Tgeluk heb ik in ieder geval niet aan mijn kant!

Nu hebben we dit weekend onze families op de hoogte gebracht.

Iedereen was blij!

 

 

Nu heb ik sinds gisterenavond vlagen van buikpijn.

Maar echt pijnlijke buikpijn.

En vandaag heb ik ook bruinverlies ...

Geen echt rood bloedverlies dus we houden er de moed nog in.

Maar het is toch wel schrikken!!

 

Dus jullie duimen mogen nog effe blijven draaien!

Lengte, gewicht en (foto) informatie

Ontwikkeling

 

Bijzonderheden

Deze namiddag om 16.15u mocht ik naar de dokter.

Zoals ik gewoon ben ging het bloedprikken niet simpel.

Gelukkig heb ik geen schrik vannaalden.

Ze hebben 5 x geprikt!

 

De dokter was er al vrij zeker van dat ik zwanger ben

en wenste mij al meteen proficiat!

 

Om 22u vanavond mocht ik al bellen voor de uitslag.

En zoals gedacht was die ook dik positief!

Mijn hcg waarden zijn al gelijk aan 800 !!!

 

En nu gaan genieten!

En stilletjes aan begnt het toch wel door te dringen!

 

Ik had mij voorgenomen om morgen pas weer eens te testen.

Had nog een test liggen van carrefour maar die test kan je pasdoen als je overtijd bent.

En dat ben ik dus eigenlijk nog altijd niet.

 

Deze voormiddag kon ik mij echter niet bedwingen en ja ....

ook deze werd meteen duidelijk positief!

 

 

Heb dan maar een afspraak gemaakt bij de huisarts om een bloedtest en

morgen om 16u15 mag ik gaan.

Hopelijk moet ik dan niet te lang meer wachten op die uitslag.

Al zal die enkel maar bevestigen denkik

 

Na zo lang (ja voor mij leek het wel een eeuwigheid)

heb ik ook niet het geduld om nog eens drie maanden te wachten

om iedereen in te lichten.

We wachten dus de bloedtest af

en dan mag iedereen het weten!

 

Uiteindelijk kan het op elke moment van een zwangerschap verkeerd aflopen.

 

Ik kan het niet geloven ...

 

Vanmorgend, nog een dag of 4 voor men kortste NOD

doe ik een test.

Waarom weet ik niet, ik wacht anders ALTIJD tot ik overtijd ben.

 

En meteen verscheen er een tweede streepje!

 

Ik kon het niet geloven en dacht dat de test verkeerd was.

Zo vroeg al zo een duidelijke streep ...

 

Vanmiddag kon ik mij niet bedwingen

(was van plan te wachten tot morgen)

en weer meteen kwam er nog een duidelijkere streep!!!

 

Ik kan het nog steeds niet geloven!!!

Maar twee testen zullen wel niet verkeerd zijn he!

 

Het begint een beetje door te dringen en ik ben toch al een beetje vreselijk enthousiast !!!

 

Ik heb nog 2 testen liggen,

die zijn voor volgende dagen!

 

Nu hopen dat alles goed blijft gaan!

 

Vanmorgend heb ik een bloedafname gehad

om alles te controleren.

Ondertussen is ook de afspraak voor de spermacontrole gemaakt.

18 augustus om 9u.

Dus dat is nog wel effe ...

Dan zal ik ook de uitslag van men bloed weten.

 

Nu is het wachten op mijn maandstonden.

Dan weer naar de gyn bellen voor de afspraak

op radiologie.

 

 

Vandaag was het zover.

Om 9u45 moesten we bij de gyn zijn.

 

Eerst moest ik gaan liggen voor de gewone controle.

Daarna werd een echo gemaakt van de eierstokken.

(Pff dat was toch ook niet aangenaam, zo wroeten en wringen om die te vinden!)

Daar zag hij dat mij ei al geweest was.

Alles leek in orde.

 

Hij vond na 1 jaar gestopt te zijn met de pil en nog geen resultaat te hebben toch ook wel lang.

Zeker omdat het bij grote zus toch vrij vlug gegaan is

en mijn leeftijd (24) toch ook wel bevorderlijk is.

 

Wat gaat er nu gebeuren ...

Eind volgende week moet ik een bloedafname laten doen.

Dan testen ze de hormonen en controleren ze op ziektes.

Als ik nu ongesteld word moet ik de gyn opbellen en dan maakt hij bij mij

een afspraak bij radiologie voor een hysterosalpingografie .

Dit kan pas gebeuren na men volgende maandstonden omdat

ze anders het eventuele vruchtje (moest ik nu zwanger zijn) gewoon wegspoelen.

 

Verder moeten we een afspraak maken bij zijn thuispraktijk

(vandaag ben ik in het ziekenhuis op controle gegaan)

en een uur voor onze afspraak moeten we een potje

vullen met het zaad van de papa.

Dat word dan gecontroleerd terwijl we erbij zaten.

 

Er is sprake geweest van insiminatie maar eerst

moeten we nu deze testen afwachten.

 

Als afsluiter zei de gyn:

we gaan je dit jaar nog zwanger maken!

 

En dat geeft toch wel moed!

Hopelijk komen die woorden ook uit!

 

Ik heb wel schrik voor dat onderzoek waarbij ze vloeistof in de eileiders spuiten.

Velen raden mij aan om al op voorhand een pijnstiller te nemen.

 

Zoals velen zeggen dat ik er misschien te veel mee bezig ben.

Maar dat lijkt mij niet.

Spijtig dat het niet zo meteen gaat maar het leven gaat wel verder.

Ik heb hier een kleutertje rondlopen die geen baat heeft bij

een depressieve mama denkik?

Wat niet wegneemt dat ik het elke x weer jammer vind.

Er niet mee bezig zijn gaat gewoon niet!

Maar ik laat het mijn leven niet bepalen!!!

 

Nu na vandaag zijn de leuke kriebels er toch weer.

Ik heb weer hoop.

En hoop doet leven he!

Bij grote zus was ik na 3 cyclussen zwanger.

Nu zijn we al bijn 4 x zo lang bezig nu.

Ondertussen beginnen we aan cyclus 11.

 

De papa heeft het enorm druk op het werk,

heeft juist zijn eigen bvba opgestart en dat brengt

toch wel de nodige stress mee.

Misschien dat stress de struikelblok is?

 

Na vele keren uitstellen heb ik dan toch een afspraak gemaakt bij de gyn.

Woensdag 1 juli om 9.45u is het zover.

 

Ik ben nu al doodnerveus!

Ik ben bang te horen wat er mis zou zijn.

Maar als ze vinden dat er iets mis is kunnen ze ons misschien ook wel helpen!

Het is echt een heel dubbel gevoel!

 

De papa gaat proberen zijn vroege shift te ruilen met de late,

zodat ik toch niet alleen hoef te gaan.

 

Nu is het afwachten, en stressen tot het zover is!